Facebook-icon
Hrabia Tytus

Warszawskie neony w PRL-u [galeria]

Polska Ludowa nie kojarzy się z wielobarwnymi ulicami, ale było coś, co przełamywało powszechną szarzyznę. Nocami miasta rozświetlały kolorowe neony, z których wiele to wartościowe przykłady sztuki użytkowej. Większość z nich już nie istnieje lub nie działa, ale można je podziwiać na fotografiach.

Neony winiarni Amfora w Pasażu Śródmiejskim, 1974 r. (fot. Grażyna Rutowska, Narodowe Archiwum Cyfrowe, sygn. 40-W-168-7)
Neony przy placu Konstytucji, 1974 r. (fot. Grażyna Rutowska, Narodowe Archiwum Cyfrowe, sygn. 40-4-386-9)
Neony przy placu Konstytucji, 1974 r. (fot. Grażyna Rutowska, Narodowe Archiwum Cyfrowe, sygn. 40-4-386-11)
Neony na budynku przy ul. Marszałkowskiej, 1971 r. (fot. Grażyna Rutowska, Narodowe Archiwum Cyfrowe, sygn. 40-W-168-32)
Neon przy domu towarowym Sawa, 1974 r. (fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe, Grażyna Rutowska, sygn. 40-W-168-3)
Cepielia przy ul. Marszałkowskiej, 1971 r. (fot. Grażyna Rutowska, Narodowe Archiwum Cyfrowe, sygn. 40-W-168-30)
Neon PKO na budynku u zbiegu ulic Brackiej i Nowogrodzkiej. Widok w nocy od strony Alej Jerozolimskich, 1960–1969 r. (fot. Zbyszko Siemaszko, Narodowe Archiwum Cyfrowe, sygn. 51-313-2)
Kino Polonia przy ul. Marszałkowskiej, 1971 r. (fot. Grażyna Rutowska, Narodowe Archiwum Cyfrowe, sygn. 40-W-168-19)
Neon nad sklepem przy ul. Puławskiej. 1967 r. (fot. Grażyna Rutowska, Narodowe Archiwum Cyfrowe, sygn. 740-W-168-50)
Udostępnij

Roman Sidorski

Historyk, redaktor i tłumacz, absolwent UAM w Poznaniu. Od kilkunastu lat zajmuje się popularyzacją historii w Internecie, przez wiele lat związany był serwisem „Histmag.org” jako jego współzałożyciel i członek redakcji. Współpracował z oficynami takimi jak Bellona, Replika, Wydawnictwo Poznańskie oraz Wydawnictwo Znak. Poza „Histmagiem”, publikował między innymi w „Uważam Rze Historia”.

Roman Sidorski