Jajko wielkanocne naznaczone jest głęboką symboliką – nawet, jeśli pominiemy znaczenie elementów, którymi zostało ozdobione. To poniżej, namalowane przez Tadeusza Rybkowskiego, żyjącego w latach 1848-1926, a wydane na kartce pocztowej w roku 1930 przez lwowską „Zorzę”, dla bystrego obserwatora może być nieco bulwersujące.

Przedstawia szereg znaków, których przesłanie jest – także dla współczesnego odbiorcy – oczywiste i jeden, który wzbudzi zapewne kontrowersje. Zaczerpnijcie jednak oddech i spójrzcie na datę powstania karty – autor tej nasyconej patriotycznymi treściami pisanki odwoływał się do pełnych pogody i dobrych znaczeń symbolu, który niespełna dekadę po śmierci artysty stał się w całej okupowanej Europie synonimem bezwzględnego okrucieństwa i zniszczenia.

Kolorowa kartka pocztowa z jajkiem wielkanocnym, na którym widnieją herby Polski, Litwy i Lwowa. U góry w tarczy herbowej baranek symbolizujący Chrystusa Zmartwychwstałego. Nad nim widoczna niewielka czerwona swastyka
Kartka świąteczna wydana w 1930 roku we Lwowie przez wydawnictwo kart mal. polskich „Zorza”

Źródło: Biblioteka Cyfrowa Polona

Danuta Podolak
Kobieta z książką na głowie... - dosłownie i w przenośni. Zakochana w sztuce słowa. Legenda głosi, że urodziła się z „Trylogią” pod pachą, mikrofonem w ręce i fragmentami „Pana Tadeusza” na ustach. Tyle w tym prawdy, że lubi Sienkiewiczowskie zdania wielokrotnie złożone, pracowała w kilku stacjach radiowych i jednej telewizji oraz z zapałem interpretuje teksty literackie, nagrywając audiobooki. Aktorka, nieistniejącego już, amatorskiego teatru, którego niezapomnianą Panią Profesor była Krystyna Feldman. Prowadziła zajęcia recytatorskie dla uczniów szkoły podstawowej, reżyserowała spektakle dziecięcego teatru i organizowała warsztaty radiowe dla dzieci i młodzieży. Z radością i dumą występuje w barwach „Tytusa”. Realizuje projekt „Historia pisana głosem”. Humanistka z umysłem ścisłym, historię kocha jako wierną towarzyszkę wszelkich nauk filologicznych. Interesuje ją staropolszczyzna, lubi grzebać w wiekowych papierach. Kocha miejsca, w których to, co nowoczesne, spotyka się z tym, co dawne – na przykład biblioteki cyfrowe. Właśnie z tej miłości szpera w gazetach sprzed stu lat i szuka sposobów prababek na zdrowe, mądre i pełne uroku życie.